'examenvrees en faalangst!'
Hallo allemaal,
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik ook maar iets gepost heb. xD Eigenlijk vond ik web-log maar niks, maar voor de examenperiode maak ik een uitzondering.
Ruzie met m`n ex, problemen thuis, in de knoop met mijzelf, rekeningen die maar opstapelen en stress en slaap tekort.. Een beter begin van het examen was geen overbodige luxe geweest!
Nou, ik zit dus nu midden in m`n examenvoorbereidingen. Eventjes pauze, en dan weer door met blokken. Net me helemaal gestort op Nederlands en toen de pc eventjes aanging voor een potje Red Alert 2 (die ik nog steeds niet gespeeld heb) kwamen de eerste vragen over bio van anderen al.. Dus toch nog maar eventjes op bio gestort.
De examenvrees schiet als een raket omhoog, morgen beginnen de examens al! Het gevoel dat ik niet voorbereid ben wordt met de seconde groter en de machteloosheid neemt eveneens toe. Het besef dat het morgen echt gaat beginnen is ruim aanwezig, maar tegelijk ver op de achtergrond, het lijkt nog zo ver weg!
Even een mailtje gestuurd aan een leraar die me wel weet op te beuren de komende tijd.
De volgende uitspraken, uit het boekje 1000 wegen naar troost die ik van een vriendin heb gekregen moeten me op de been houden:
- Als je iemand nodig hebt om je te troosten, doe dan een beroep op een vriend.
- Voorkom dat een vriendschap verloren gaat door je eigen achteloosheid
- Lachen is een prima medicijn - het sleept ons zelfs door de meest ondragelijke momenten
- Mogen al je tranen vreugdetranen zijn
- Nederlagen zijn slechts tegenslagen
- Je faalt nooit, tenzij je opgeeft (!!!)
- Je hebt mensen die zeggen dat iets niet kan. En je hebt mensen die het doen.
- Jij bent de gene die bepaald of iemand anders je minderwaardig kan laten voelen. (!!!)
- Je bereikt meer door kwaliteit na te streven dan door naar prefectie te streven
- Waar het om gaat, is niet wat je overkomt, maar hoe je daarop reageerd. (Epictetus) (!!!)
De uitspraken met een (!!!) er achter zijn voor mij extra belangrijk omdat ik best wel bang ben om te falen. Niet zozeer vanwege de gevolgen, maar wat moeten anderen daar wel niet van vinden? Vinden ze me dan slecht? Zullen de mensen om me heen dan nog steeds van me houden? Of ben ik dan een sukkel die z`n examen niet eens haalt?... :( Hoe dan ook, ik zal moeten roeien met de riemen die ik heb en weinig kan ik er nog aan veranderen. Ik wil slagen voor een doel, namelijk arts worden in het leger. Dan moet je presteren in barre omstandigheden. Ik denk dat dit dan maar m`n eerste beproeving wordt...
Succes iedereen met jullie examen!
Laatste reacties